Stulejka u dorosłych — leczenie bez operacji i metody chirurgiczne

Stulejka (phimosis) to stan, w którym napletek nie daje się swobodnie odprowadzić za żołądź prącia. U dorosłych mężczyzn jest najczęściej skutkiem przewlekłych stanów zapalnych, urazów lub liszaja twardzinowego (BXO).

Stulejka czy przyrośnięty napletek?

Te dwa pojęcia bywają mylone. Przyrośnięty napletek u dzieci to zjawisko fizjologiczne, które samoistnie ustępuje do 5. roku życia. Stulejka u dorosłego to już patologia wymagająca leczenia.

Czy stulejkę można wyleczyć bez operacji?

Tak — w przypadkach łagodnych i umiarkowanych. Stosujemy:

• Maści sterydowe (np. propionian klobetazolu) przez 4–8 tygodni.
• Delikatne, codzienne ćwiczenia rozciągające napletek (po konsultacji).

Skuteczność leczenia zachowawczego sięga 70–80% przy umiarkowanej stulejce.

Kiedy konieczny jest zabieg?

• Brak poprawy po leczeniu zachowawczym.
• Stulejka bliznowaciejąca (np. po liszaju twardzinowym).
• Nawracające stany zapalne.
• Bolesne wzwody.
• Epizody załupka (parafimoza).

Dostępne metody chirurgiczne

1. Plastyka napletka

Zabieg oszczędzający — nacięcie i odpowiednie zszycie pierścienia stulejki z zachowaniem napletka. Wskazana przy łagodnej stulejce u pacjentów chcących uniknąć obrzezania.

2. Obrzezanie (cyrkumcyzja)

Całkowite lub częściowe usunięcie napletka. Najskuteczniejsza i najtrwalsza metoda — wskazana przy ciężkiej stulejce, zmianach bliznowatych i u pacjentów z chorobami współistniejącymi (cukrzyca, BXO).

O wyborze metody decyduje urolog po dokładnym badaniu — w naszym gabinecie zawsze omawiamy z pacjentem plusy i minusy każdej opcji.